Once again, the company sent me out for a NYC adventure.  This time, I stumbled upon 53rd and 3rd.  Yes, the place featured in the Ramones hit of the same name.  It used to be the hotspot of male prostituion in NYC.  The site was cleared to make way for one of Manhattan's most famous skyscrapers, the Citigroup Center.

Here is a pic.  Sorry, my cp cam sux.

Nagsimula ang lahat nung ako ay prep sa CEU.  Classmates ko noon si
 Dareen, Jessica at Margot.  Si Margot di ko napapansin noon dahil malayo
 upuan niya.  Si Jessica katabi ko at ka-daldalan ko pero di ko din
 napapansin dahil si Dareen, na katabi ko din, ang ultimate crush ko at that
 time. 

Hindi gaanong masaya ang aking panahon dito dahil dun sa kaklase ko na
 jerbaks ng jerbaks sa upuan, ang baho eh, nangangamoy.  Ako din ang
 pinaka tamad at pinaka mabagal magsulat kaya parusa talaga itong panahon
 na ito.

Nung matapos ang prep, ako ay lumipat na ng school at sila ay
 nagpatuloy na sa CEU gradeschool.  Dun nakasama ni Margot, Jessica at Dareen si
 Bedo.  Hindi ko na alam kung ano ang nangyari sa kanila nun.

Nung HS, Nakita ko uli si Margot na hindi ko na natatandaan na kaklase
 ko pala sa prep noon.  Kay Margot ko nalaman na magka-klase pala kami
 noon.  Dito ko din nakita si Bedo na hindi ko man naging ka-klase nung
 prep eh classmate pala ni Margot nung gradeschool.  FYI, si Bedo ang
 gitarista ng aming banda at siyang nag introduce sa akin sa metal na
 tugtugan.

College na, balik CEU ako.  May kaklase ako na tinanong kung sa CEU daw
 ba ako nag-prep.  Nung sinabi ko na oo, sabi niya, pakiramdam niya eh
 magka-klase kami noon.  Itong kaklase ko na ito ay si Dareen na crush
 ko noong prep.  Kaso ngayong college, hindi ko na siya crush.   

Si Bedo, lumipat naman sa PUP, dun naman niya nakita si Jessica na
 naging kaklase ko naman nung prep at kaklase niya nung gradeschool.

Ngayon, kahit magkakalayo na kami, may communication parin kami sa
 isat-isa.  Salamat sa friendster at yahu.

Kakaiba talaga ang tadhana diba?  Gaya nga ng sabi sa kanta, "It's a
 small world".  

Maliit kaya di problema parking space and It has a 2-stroke 356cc engine (similar to a motorcycle) that means:

This thing <> High gas consumption

Naaalala ko, yung 1st bass ko, yung Yamaha RBX clone ko na si Violette, on the spot ko binili yun eh.  What made me decide na bilhin siya? Una, kasi kakaiba shape, pangalawa, kakaiba kulay, pangatlo, mura. 

Gandang-ganda ako dun.  Wala ako makitang mali sa kanya.  Sarap na sarap ang daliri ko pag tinutugtog sya.  Pero, Nung malaman ko na wala pala siyang Truss rod, na yung neck pala ay mala-baseball bat, yung action pala ay kasing taas ng Mt. Everest, na sablay yung pots, na yung body pala ay gawa ata sa paper mache, unti-unti ko naramdaman ang flaws nya..  Siya na bini-blame ko nun kung bakit ayaw bumilis ng daliri ko, sabi ko sa sarili ko, mas gagaling ako kung mas maganda bass ko!  Alam ko, psychological lang yun eh, pero can't help it. 

Kung di ko nalaman yung infos na yun, siguro now, kahit anong bass ma e-enjoy ko.  Now, pag tatambay ako sa guitar store, madalas na ako madismaya pag nalalaman ko na mga tunog lata pala yung basses na 6 hours ko kung titigan sa internet!  Eh siguro kung di ko alam yun, enjoy na enjoy na ako sa pagtugtog kahit tunog lata yung bass!(at di ko mapapansin yun kung di ko naman alam ang tunog ng magandang bass) 

Di naman ako ganito ka-pihikan dati eh!!!  Dati di ko napapansin ang tone color eh!! Nagunaw mundo ko mula ng malaman ko ang specs at tunog ng mga high-end basses!!!  BAKIT KASI MAANGAS ANG ITSURA NG MGA BULOK NA BASS?! Sabi nga nila, pag bumili ka ng Beast bass, binibili mo eh yung itsura at hindi yung tone at playability...  Kung ano pa yung mukhang mga generic like Sadowsky, Lakland, at *ahem* Fender, yun pa ang magaganda ang specs... 

NAGING PIHIKAN AKO!!!  NAGING MAPILI NA AKO!!!! SYET!!!! *untog ulo sa desk*  WAAAAAHHHH!!!!  NOW KAHIT GUSTO KO YUNG BASS, PARANG AYAW KO NA PAG MEDIOCRE YUNG PARTS AT SPECS!!!  WAAAAHHHH!!!! LAHAT ITO AY PSYCHOLOGICAL LANG!!! PERO, DI KO MAPIGILAN!!!! OH, THE PAIN!!! THE PAIN!!! 

*hinga ng malalim*

Alam nyo, ok yung marami kang nalalaman eh, yung tipong para kang walking wikipedia.org.  Ok kasi madami ka pede i-kwento,  madami ka matutulungan, at most of the time, makakarelate ka sa mga kwentuhan...  Kaso, ang problema lang sa isang tao na adik mag research(tulad ko) ay yung pag madami ka nang alam, restricted na masyado ang choices mo...  Examples: 

1. Dati akala ko "The bigger the amp, The better!"..  Hindi pala ganun yun!  Marami pang factors tulad ng impedence, speaker configurations, speaker type, wattage, kung may xlr outputs ba, kung may rca inputs ba, kung mag ma-match yung impedence ng head sa cabs, kung valve or solid-state, waaaahhhh!!!  Complicated!!
   
   
2. Madali lang mamili ng bass noon.  Pinagbabasehan ko kasi yung looks.. Akala ko kasi, pare-pareho lang sila na natutugtog at tumutunog, iba-iba lang ang itsura. Hindi pala ganun yun.  Now na marami na ako alam, ang hirap na!  Pag bibili, kelangan mag-decide kung gusto ko ba eh passive or active pickups, kung bolt-on, neck-thru, or set-in ung neck, kung solid or hollow yung body, kung ano yung tonewood, kung ano klase bridge nya, kung single or dual truss rods, kung medium or jumbo frets, etc.  Shet, dami pa dapat i-consider!!!  

Ang totoong advantage lang ng taong pumipili ng bass based sa tone at playability eh magbebenefit mga katugtugan nya!  Syempre dahil ok tunog nya.  Pero, madalas wala naman "attitude" yung hawak nya na instrumento, dahil madalas nga, mukhang generic na ito dahil since yun ang madalas na ginagamit ng mga sikat dahil maganda nga, nakakasawa na tignan.

Ako, eto, nakapili na ako ng bass na para sa akin talaga, yung Thunderbird...  Astig na itsura, astig na tunog..

Ilang buwan din ako nag-decide bago bilhin yun...  Perfect na para sa akin yun... Kung masira man ito or lamunin man ng anay, Thunderbird uli ang bibilhin ko... It's a rarity, odd-shaped bass na malupit ang tone!